Hollanda’daki Radboud Üniversitesi’nden bir araştırma takımı, kainattaki tüm yıldızların bir “beşgen trilyon yılda” kararacağını belirledi. Bu, 78 sıfırın takip ettiği bir sayı manasına geliyor.
Ancak bu, daha evvel yapılan 10 üzeri bin 100 yıllık iddiadan yahut 1’den sonra bin 100 sıfır gelmesinden çok daha kısa bir vakit dilimi.
Evrenin vefatına yol açtığına inandıkları süreç, kara deliklerin yavaş yavaş buharlaşırken radyasyon yaymasıyla ilgili olan Hawking radyasyonuyla kontaklı.
BUHARLAŞAN KARA DELİKLER
Bunun sadece kara deliklere has bir olgu olduğu düşünülüyordu lakin araştırmacılar, nötron yıldızları ve beyaz cüceler üzere şeylerin de kara deliklere benzeri halde buharlaşabildiğini ortaya çıkardı.
Hem nötron yıldızları hem de beyaz cüceler bir yıldızın hayat döngüsünün son kademesidir. Büyük yıldızlar süpernovalara dönüşür ve sonra nötron yıldızlarına çöker, güneşimiz üzere daha küçük yıldızlar ise beyaz cücelere dönüşür.
ÖLEN SON YILDIZLAR ONLAR OLACAK
Bu “ölü yıldızlar” son derece uzun müddet varlığını sürdürebilir. Lakin araştırmacılara nazaran, istikrarsız hale geldiklerinde yavaş yavaş dağılırlar ve patlarlar.
Bir nötron yıldızının yahut bir beyaz cücenin ölmesinin ne kadar sürdüğünü bilmek, bilim insanlarının cihanın azamî ömrünü anlamalarına yardımcı oluyor. Zira bu yıldızlar, ölen son yıldızlar olacak.
EVRENİN AZAMÎ ÖMRÜ ABARTILDI
Radboud Üniversitesi’nde profesör ve baş araştırmacı olan Heino Falcke’ye nazaran, evvelki araştırmalar kainatın azamî ömrünü abartmıştı.
Falcke ve meslektaşları, Hawking radyasyonunu da hesaba katarak sonun gelmesinin bir beşgentilyon yıl süreceğini hesapladı.
HAWKING RADYASYONU NEDİR?
Ünlü fizikçi Stephen Hawking, 1975 yılında parçacıkların ve radyasyonun bir kara delikten kaçabileceğini öne sürdü. Bu, hiçbir şeyin bu son derece büyük kütleli cisimlerin çekim gücünden kaçamayacağı istikametindeki inancı çürüttü.
Ancak Hawking’e nazaran, bir kara deliğin kenarında iki süreksiz parçacık oluşabilir. Birleşmeden evvel, bir parçacık kara deliğe geri çekilir ve oburu kaçar.
Kaçan bu parçacıklar Hawking radyasyonudur.
Zamanla bu parçacıkların daha fazlası kaçtığında, kara delik kademeli olarak bozulur. Bu ayrıyeten, kara deliklerin sırf büyüyebileceğini belirten Albert Einstein’ın görelilik teorisiyle de çelişir.
